Categoriearchief: Natuur

Verzameling

Hemelvaart, 21 mei 2020

Onderstaande foto heb ik gemaakt tijdens een fietstochtje met man en hond. De rust en schoonheid die hier is, waaien om 10 uur in de ochtend prettig bij mij naar binnen.  Zien, ruiken, horen, voelen, proeven. Mijn zintuigen worden geprikkeld op en rondom het wandel/fietspad bij de Slingeplas in Bredevoort. Net , 5 minuten voordat ik deze foto maak, zaten we aan de overkant op een bankje vlak aan het water. Koffie en broodjes zijn inmiddels op.  Ik moet gewoon van de fiets af om dit uitzicht vast te leggen. Weer een schat voor mijn verzameling!

KIJK EN ZIE

GENIET

Seizoenen van de krokus.

Warm februari weer en het zonnetje dwingt het gele en paarse bloemetje omhoog midden in het grasveld, richting het licht. In het zicht van iedereen die passeert. De krokus heeft geen keus. De omstandigheden dwingen hem tot volle bloei in het licht voor iedereen. Zo veel mensen lopen en fietsen erlangs. Verrukt en verrast kijken de mensen iets langer. Sommigen blijven stilstaan; ja, werkelijk de krokussen bloeien al…zie dan hoe mooi! De krokus staat rechtop in het licht. Doet zijn ding daar op dat moment omdat het kan en moet en schittert krachtig.

De hele winter en natte herfst zit de krokus bol daar ook op die plek in de grond. Te overwinteren. Te rusten. Na de voorjaarsbloei is het klaar. De zomer is te warm en te droog. De herfst te koud en nat. De winter zekers te koud en grijs.  De bol doet dan ook zijn ding. Niemand ziet het of kijkt er verrast naar. Maar ook dan is de krokus bol op diezelfde plek zijn ding aan het doen. Niet in het licht. Niet rechtop. Maar in het donker, verstopt, een winterslaap aan het houden. Energie sparen en kracht vergaren voor de tijd dat het gebeuren moet. Dan moet de bol er weer klaar voor zijn. En dat is ie.

Zie zo de mens ook eens. Zie zo jezelf. Je kan niet altijd volop bloeien en schitteren. Ook de tijden van uitval, stilte en rusten horen erbij en zijn belangrijk. Die heb je nodig om energie en kracht te verkrijgen. Dat zijn allemaal onderdelen. Geen rollen. Maar delen die in jou zijn en bij je horen… Seizoenen van de krokus.

22-02-2020

 

Herfst 2019

Ik doe mee met het online schrijfcafé van Schrijfatelier Zintrige. Alle opdrachten staan volledig in het teken van de herfst.  De eerste opdracht is  een associatieopdracht. Vervolgens verweef je de beelden en woorden uit deze opdracht  in een herfstgedicht.
“Als je nog niet zoveel ervaring hebt met het schrijven van gedichten, geen probleem, probeer dan eens een Elf te schrijven.” staat erbij. “Dit is een gedichtje dat uit 11 woorden bestaat en een vast stramien hanteert.

De eerste regel bestaat uit één woord.
De tweede regel bestaat uit twee woorden
De derde regel bestaat uit drie woorden
De vierde regel bestaat uit vier woorden
De vijfde en laatste regel bestaat uit één woord.

Ik lees mijn tekst over van de associatieopdracht en heb inspiratie voor 2 Elven ! Hartstikke leuk!

SJAAL
ONSTUIMIGE WIND
EIKELS, KASTANJES VALLEN
JAS EN LAARZEN AAN
SPIJTIG ?

HERSTVAKANTIE
IN OKTOBER
PRACHTIG GEKLEURDE BLADEREN
LANGERE AVONDEN EN APPELTAART
HUISELIJKHEID

 

Walnoot

Walnoot oogsten
Rijpe noten vallen vanzelf uit de boom, daar hoef je zelf niets voor te doen. Plukken wordt zelfs afgeraden, omdat je hiermee de boom beschadigt.

Deze tekst vindt ik al googelend op internet. Wij wonen aan een openbaar groen veld. Hier staan 4 walnotenbomen op. Veel mensen fietsen en wandelen er naar toe de afgelopen 2 á 3 weken. Kijkend of er noten aanzitten, hoeveel en of ze al rijp zijn.

Eergisteren en deze ochtend wordt er getrokken aan takken en noten geplukt. Het stel is met de auto gekomen. De man trekt en schudt. Takken en noten vallen op de grond. De vrouw raapt. Volle emmers en plastic zakken worden ingeladen. Waarom niet wachten tot de noten vanzelf vallen en geraapt kunnen worden?  Hebberigheid? Bang te missen? Jammer!

De noten zijn openbaar goed. Voor iedereen. Ook voor hen. Maar gun de natuur zijn rust en ritme. Ga daar in mee, zonder haast. En gun de ander ook (nog) wat.

20-9-2019