Alle berichten van stroomlijnen

Carry Slee

Ik lees graag over schrijvers. In de Blijtijds van Zomer 2021 staat een interview met Kinderboekenschrijfster Carry Slee. Het onderwerp is Levenslessen.

Eén van haar belangrijkste lessen: Leer je grenzen stellen!
En doe dingen die bij je passen.
En wees wie jezelf wilt zijn!

Vakanties en reizen zijn niets voor haar. Thuis kan ze lekker schrijven en tussendoor met de honden wandelen. Thuis voelt ze zich veilig en in control. Daar hecht ze enorm aan. Daarom heeft ze ook een vast ritme in het dagelijks leven. Ze vindt het heerlijk om ’s ochtends wakker te worden en al precies te weten wat ze die dag gaat doen.  Ze hecht enorm aan haar vaste dagritme.

In haar jeugd verzon ze al verhaaltjes.  Zo ontwikkelde ze een enorme fantasie. Zo leerde ze om zich af te sluiten. Zo had ze controle. Zo leerde ze  inleven in andere mensen. Kortom zo ontwikkelde ze Schrijvers-schap. 

De Levensles voor haar kinderen en kleinkinderen; dat ze mogen zijn wie ze willen zijn.  En ze wil ze veiligheid meegeven door er altijd voor ze te zijn.

Het interview eindigt met:
“Ik vind dat we aan het leven verplicht zijn om er iets moois van te maken. Dat lukt niet altijd, want soms zit het niet mee en heb je ook verdriet. Maar je moet wel je best doen en positief blijven. Want het leven is het waard.”

In 2019 heeft ze een boek vol inspirerende schrijftips en – opdrachten uitgegeven met als titel “Durf te schrijven”. Ik heb het boek toentertijd gekocht en net weer uit de kast gepakt. Het ziet er aantrekkelijk uit, fijn formaat, duidelijk gedrukt en kleurrijk met cartoons van Aimée de Jongh. En vooral natuurlijk met Carry Slee.  Morgen pak ik een mooi nieuw schrift en begin ik in en met het boek! 

Zin In,
Met Groet, Josephine
30-06-2021

 

 

 

Schrijven

10 minuten op de timer. Ik schrijf.
Druk in mijn hoofd aan het werk. Ik leg de stem even stil. Mijn hand is nu aan het leiden. Ik blijf steeds de hand bewegen. Rustig tempo. De zon maakt een schaduw op mijn schrijfblok. De regen is eindelijk gestopt. Buiten is het nu stil. Geen getik of gekletter meer. De buien zijn weg; opgelost óf weggewaaid. Klaar met druppelen óf zich nog voller aan het zuigen en onderweg naar een paar woonplaatsen verderop. Wie weet.

Menselijke buien werken misschien ook wel zo. De ene mens krijgt de volle laag en de ander niet. Wie van de twee heeft dan geluk of juist pech? Voor écht contact is strijd en confrontatie nodig. Ik ben daar niet altijd goed in. Ik zie wel steeds meer in dat clashes en discussie niet perse slecht of lastig hoeft te zijn. Ze zijn ook nodig om levendig verschil van mening te kunnen uiten en om aan je omgeving woorden te kunnen geven aan je onmacht en frustratie. Je grenzen met woord én gebaar -lichaamstaal- te laten horen en zien. Discussie is dus geen aanval op de toehoorder. Eerder een verbindend gesprek of een poging daartoe.

Les in leven.
24-05-2021

 

 

 

Relaxercise-2

Het is zondagmiddag dd. 07-02-2021 14.30 uur.

Buiten ligt een dik pak sneeuw! 20 tot 25 centimeter wel. Het waait ook. Dus er is jachtsneeuw én sneeuwduinen.  De temperatuur ligt rond -6 graad.
Zó bijzonder en bijna ongelooflijk!

Vorige maand heb ik op deze zondag een groot paars kruis gezet in mijn agenda als afspraak met mezelf. De reden is: “met mezelf iets afspreken wat ik graag wil en een artist-date”. Ik heb mezelf een slaapkamer-dag gegeven. Dus een bed-relax-schrijf-lees-slaap- en stretchdag.
Zó bijzonder en bijna ongelooflijk dat juist vandaag dat paarse kruis in mijn agenda staat. Ingesneeuwd in ons eigen huis. Te guur om naar buiten te gaan en veel te slecht om de weg op te gaan. Bizar.

Fijne Zondag!  Groet, Josephine

Vandaag is het Zondag 31 januari 2021. De laatste dag alweer van januari in het nieuwe jaar. De zon schijnt en het is buiten 1 graad. Fijn weer voor een wandeling. Dik ingepakt heb ik net een uur gelopen. Het was genieten van de natuur; kale takken aan de bomen, afgestorven plantenstengels en bladeren.  Ik kwam veel mensen tegen. Iedereen wandelt. Wandelen is ideaal in deze gekke Corona-tijd. We hebben beperkingen, namelijk. Thuiswerken, winkels dicht, scholen dicht, sportscholen ook.  En een avondklok. Tussen 21:00 en 4:30 uur mag men niet zonder geldige reden én verklaring op straat zijn. Behalve als je een hond hebt om uit te laten 😉 Wandelen is perfect om er op uit te gaan én buiten te zijn én in beweging te zijn.

Tijdens de wandeling bedacht ik dat deze gekke tijd voelt als je bevinden in een wachtruimte. Een grote koele wachtruimte met licht-doorlatende ramen. Er zijn ramen met een folie ervoor én ramen waardoor je zo naar buiten kan kijken. Er zijn ramen die je wijd open kan laten staan én ramen die op een kiertje kunnen. Ook zijn er ramen die vastzitten én ramen die je uit de sponning kan halen. Wij bevinden ons in die wachtruimte. Wij weten én voelen én zien én ruiken wat er buiten allemaal te halen valt.  Wij mogen er niet bij. Wij mogen het niet aanraken. Wij moeten wachten. Tot buiten weer veilig is. Tot de “experts” zeker weten dat Het Leven weer aanvangen mag. Nou ja zeg!  Wij wachten…

31-01-2021

2021 Nieuwjaar

Voor 2021 heb ik een niet-woord: EIGENLIJK.
Zonder Eigenlijk zeg ik precies waar ik (eigenlijk) werkelijk naar verlang. Door eigenlijk te gebruiken zwak ik af. Ik zwak mijn standpunt af, mijn droom, mijn voornemen. Eigenlijk wil ik het wel, maar misschien kan ik het wel niet, wil ik toch niet of lukt het niet. Eigenlijk is mijn ontsnappingsroute.
Mijn doel voor 2021 is het woord “eigenlijk” schrappen uit mijn systeem.

Mijn woord voor 2021 is EIGENWAARDE.
De ander neem ik altijd serieus. De ander vindt ik belangrijk. De ander wil ik tevreden stellen. Aardig wil ik zijn voor de ander.
Mijn uitdaging voor 2021 is mijzelf zien als héél waardevol. Toewijding aan mezelf. Ook ik ben het waard om op tijd te komen en me aan afspraken te houden met mezelf. Aardig zijn voor mijzelf. En wil ik iets? Luister ik daarna. Ik wil mezelf  behandelen als beste vriendin.

Verder blijf ik doorgaan met vaker mijn Stem laten horen. En mijn Adem laten stromen.

Gelukkig Nieuwjaar!

Josephine
31-12-2020

 

 

 

Einde 2020

Nog 2 dagen, dan laten we 2020 achter ons en schuiven we 2021 in.

2020 heeft zeker verrijking gebracht. Verandering ook. In maart hoorden we voor het eerst van Covid-19. Het corona virus houdt ons al ruim 9 maanden bij de les, in bedwang en in de tang. Beperkende maatregelen in ons dagelijks leven. Nu, hier in 2020 in het moderne Europa en de rest van de wereld. Ongekend voor onze generatie en ongepland voor de generatie na ons; onze kinderen. En zeker onbemind bij allen.

Milow zingt bij Beste Zangers 2020 een lied van Diggy Dex. “Morgen komt het goed”. Mooie tekst hoor, o.a. …in de maalstroom van de tijd. Prachtige uitdrukking.

Laten we 2020 zó meenemen… in de maalstroom van de tijd.

                                        -Ik ben vaak onderweg, maar ik ben hier als je zoekt-

Josephine
30-12-2020

Kiezen

Waarover schrijven? Er speelt van alles. Daardoor vindt ik het moeilijk kiezen. Waar schrijf ik over. Wat heeft voorrang? Ga ik wel schrijven? Ik zit in een bubbel. Een ronde doorzichtige bel. Ik met al mijn gedachten, angsten en dromen. Mijn hoofd vol met zinnen, woorden en zorgen. Mijn hoofd vol met mogelijkheden, verhalen en terugkerende zorgen.


Zie mij zitten aan het witte bureautje op mijn werkkamer; een dame met een warrige bos grijzige krullen, een witte blouse, groen lederen jasje, spijkerbroek en zwarte laarsjes met een klein hakje. Klaar om te gaan.  Om mijn vinger een zilveren ring en om mijn rechterpols een zilveren schakelarmband. Mijn sporthorloge met oranje bandje draag ik links, net als mijn gouden trouwring. Het is een fijne werkkamer. Dierbare spullen staan op ooghoogte.  De kleur turkoois zit in strakke vlakken op de muur. Naast het etui met pennen en stiften staat mijn favoriete lippenstift.  Zacht roze van kleur. En ik vraag me af: 

WAAR IS DE OPENING, DE UITGANG VAN DEZE BUBBEL?

Wat ik mis is blijheid. Ooit was het vanzelfsprekend, blij zijn. Ik ga op zoek naar blijheid. Blijheid in mijzelf. Dan denk ik aan: geven, zonlicht, studeren, mensen ontmoeten, lachen, kletsen, me veilig voelen. Blij is licht en luchtig. Blij is open en zweverig. Er is ruimte bij blij. Ruimte om te ademen en om te vergeten. Blijheid is voor onderweg. Op weg naar mijn doel. Blijheid geeft glans en gloed aan mijn gezicht en uitstraling. Blijheid maakt zacht en zorgt voor vertrouwen.

Deze foto maakt mij blij 🙂

VERTROUW. MORGEN KOMT HET GOED, WEES GERUST
29-11-2020

 

Herfst 2020

De laatste dag van oktober 2020. Buiten is het rustig herfstweer. Prachtig gekleurde bladeren aan de bomen. Licht groen, licht geel, donker rood, licht rood, bruin. Onder de bomen en in de straten ligt ook al veel blad. Heel langzaam sterven de blaadjes af. Ze nemen hun tijd. Als het zover is dwarrelt er een blad naar beneden. De wind neemt het verder mee. Het raam in onze woonkamer is een dagelijks veranderend schilderij.  Elk  seizoen ontvouwt zich daarin voor onze ogen. Licht, donker en rijk in de lucht. Bloei, oogst en rust in de natuur. Herfst ik hou er van! Kijk zelf maar: